Breaking News

«Φιλοκτήτης» - Γιώργος Κιμούλης: «Ο Σοφοκλής έγραψε αυτή την τραγωδία σε μία περίεργη εποχή» (video)

Διαφήμιση - Advertisement
Διαφήμιση - Advertisement
Ο Γιώργος Κιμούλης παραχώρησε την Παρασκευή (23/5) μία σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega», με αφορμή την επικείμενη περιοδεία της παράστασης «Φιλοκτήτης», από τις 28 Ιουνίου έως και τις 8 Σεπτεμβρίου.

Ο Γιώργος Κιμούλης, ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος και ο Θοδωρής Κατσαφάδος, σε παραγωγή της εταιρείας Μέθεξις του Χρήστου Τριπόδη και σε συνεργασία με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου, παρουσιάζουν την καλοκαιρινή περίοδο σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, την τραγωδία του Σοφοκλή, «Φιλοκτήτης».

Όπως σημειώνεται στη σχετική ανακοίνωση, στον «Φιλοκτήτη» ο Σοφοκλής δραματοποιεί μια επιχείρηση απάτης,  την οποία οργανώνει ο Οδυσσέας και αναλαμβάνει να εκτελέσει ο Νεοπτόλεμος, ο νεαρός γιος του Αχιλλέα. Οι δύο άνδρες καταφθάνουν στην ακατοίκητη Λήμνο, στην άκρη, στην εσχατιά του Κόσμου, εκεί όπου οι Αχαιοί είχαν εγκαταλείψει για δέκα χρόνια τον Φιλοκτήτη, πληγωμένο από µία αγιάτρευτη πληγή. Η αποστολή τους είναι να κλέψουν το περίφημο τόξο του Φιλοκτήτη, γιατί χωρίς αυτό είναι αδύνατη η άλωση της Τροίας. 

«Ο Σοφοκλής έγραψε αυτή την τραγωδία σε μία περίεργη εποχή, όπου οι άνθρωποι είχαν αρχίσει σχεδόν να κουράζονται από την έννοια της δημοκρατίας. Σε μία θολή εποχή, όπου οι παλιές αξίες είχαν αρχίσει να αντιμετωπίζονται ως αναχρονιστικές. Είχαν αλλάξει οι έννοιες, οι λέξεις... Η νεολαία είχε αρχίσει να απομακρύνεται ουσιαστικά από οτιδήποτε το συλλογικό και την ενδιέφερε όλο και πιο πολύ το ατομικό συμφέρον», είπε αρχικά ο Γιώργος Κιμούλης...


«Κάτι μου θυμίζει αυτό...», επισήμανε ο Ιορδάνης Χασαπόπουλος, με τη Βελίκα Καραβάλτσιου να αναρωτιέται: «Λες και αναφέρεται στο σήμερα. Πραγματικά πώς γίνεται με όλες αυτές τις τραγωδίες, να είναι τόσο διαχρονικές και κάθε φορά που τις βλέπεις να νομίζεις ότι είναι γραμμένες για το τώρα;».

Ο Γιώργος Κιμούλης τόνισε: «Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι "είναι εκπληκτικό, ο άνθρωπος ενώ ξέρει τι πρέπει να κάνει, δεν το κάνει". Και αυτό συμβαίνει μέχρι τώρα. Η Τέχνη δεν καθοδηγεί ούτε βεβαίως καθησυχάζει. Η Τέχνη υπενθυμίζει αυτά που οι άνθρωποι ξεχνούν. Ο άνθρωπος πάντα πρέπει να προσπαθεί, ακόμα κι αν αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι ατελέσφορο».