Μητέρα Ναταλίας Λιονάκη: «Δεν μου λείπει, αυτή που είναι εκεί δεν είναι το παιδί μου» - Μοναχή Ταβιθά: «Ήρθε στο μοναστήρι ένα θλιμμένο πλάσμα» (videos)
Διαφήμιση - Advertisement
Διαφήμιση - Advertisement
Στο Πρωινό μίλησε η μητέρα της Ναταλίας Λιονάκη, η οποία εγκατέλειψε τα εγκόσμια και ζει πλέον σε μοναστήρι στην Κένυα ως μοναχή Φεβρωνία. Επίσης, μίλησε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» η μοναχή Ταβιθά.
Το 2009, η ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου, Ναταλία Λιονάκη, εγκατέλειψε τα εγκόσμια και πήγε στις Μοίρες Ηρακλείου στην Κρήτη. Ωστόσο, το 2012, η μητέρα της την πίεσε και την πήρε πίσω στο σπίτι τους.
Τελικά, τον Αύγουστο του 2017, η Ναταλία Λιονάκη εκάρη μοναχή σε μοναστήρι στην Κένυα - στην περιοχή Kisumu - και πλέον φέρει το όνομα Φεβρωνία.
Η μητέρα της, Τζένη Λιονάκη, μίλησε στο Πρωινό και τη Φαίη Φώτου. Οι δηλώσεις της προκαλούν αίσθηση.
«Δεν φεύγει ο θυμός με τίποτα. Θα πεθάνω με αυτόν τον θυμό. Και όχι μόνο θα τον έχω μέσα μου, αλλά τον εκφράζω κιόλας. Αλλά το μεγαλύτερο χαστούκι της ζωής σου, είναι το χαστούκι της αχαριστίας. Και όταν έχεις δώσει τα πάντα και όταν έχεις μείνει σε έναν γάμο γι' αυτό το παιδί για να μη στεναχωρηθεί και ξαφνικά φεύγει χωρίς να σου έχει πει κουβέντα... Της έλεγα "Παιδί μου, γιατί φοράς μαύρα; Θα γίνεις καλόγρια;" και απαντούσε "Μην ακούς βλακείες, δεν υπάρχει περίπτωση". Μου έλεγε ψέματα. Υποτίθεται ένας που πάει να γίνει καλόγρια, είναι παιδί του Θεού. Το παιδί του Θεού δεν λέει ψέματα. Άρα, αυτά τα παιδιά δεν είναι του Θεού», είπε αρχικά η Τζένη Λιονάκη.
Και συνέχισε: «Ο Θεός είπε να αγαπάς τον συνάνθρωπό σου σαν τον εαυτό σου, να βοηθάς φτωχούς, να πας σε αρρώστους, σε γηροκομεία. Αυτά που της είπα κι εγώ. "Σε σπούδασα, σε έκανα, είσαι στο δρόμο του Θεού. Θες να είσαι στο δρόμο του Θεού; Ναι. Θα βγάζεις εκατό, θα κρατάς το ένα και τα ενενήντα εννέα στον συνάνθρωπό σου". Τι κάνουν στα μοναστήρια δηλαδή; Για πείτε μου. Πάει λέει τώρα και διδάσκει. Γιατί εδώ δεν είχε ορφανοτροφείο να πάει να διδάξει; Δεν υπάρχουν χήρες με ορφανά που δεν μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους; Γιατί η Ναταλία είναι φιλόλογος γλωσσολόγος. Και αγγλικά και γαλλικά και γερμανικά. Και αυτά, δεν της τα έδωσε το μοναστήρι. Τα πλήρωνα εγώ κάθε μήνα. Εγώ, προσωπικά εγώ».
«Δεν μου λείπει το παιδί μου. Αυτή που είναι εκεί, δεν είναι το παιδί μου. Το παιδί μου δεν ήταν έτσι. Τα πάντα μου έλεγε. Όταν ξεκίνησε από εκεί, τότε άλλαξε η συμπεριφορά της. Όταν το παιδί σου πεθαίνει, έχεις έναν τάφο και πας και κλαις. Όταν το παιδί σου είναι εκεί, πού; Ποιος; Τι;», πρόσθεσε η Τζένη Λιονάκη...
Η μοναχή Ταβιθά μίλησε στην εκπομπή «Super Κατερίνα», όπου αναφέρθηκε στη Ναταλία Λιονάκη όταν πρωτοπήγε στο μοναστήρι.
«Σιωπή, παρθεvία, σωφροσύνη, ακτημοσύνη. Τις αρετές της μοναχικής ζωής προσπαθούμε να τιμήσουμε όσες και όσοι νυμφευθήκαμεν Χριστόν. Όμως δεν θα μπορούσα να παραλείψω να ομιλήσω για μια ευλογημένη ψυχή, όπως η μοναχή Φεβρωνία. Ένα βασανισμένο, θλιμμένο πλάσμα, όπως ήλθε και την αντίκρισα πρώτη φορά προ της μοναχικής κούρας της. Και το μετά, πώς άνθισε εναγκαλιζόμενη τον Κύριο και τον λόγο του Ευαγγελίου. Πώς χαμογέλασε και πάλι, πώς χαμογελούσαν τα μάτια της κατά το σπουδαίο έργο της διακονίας της. Ο Σταυρός στην κοσμική ζωή της μεγάλος, δοκιμασίες, οικογενειακά, προσωπικά δράματα. Ο μισθός όμως που της επεφύλαξε ο Κύριος πλούσιος και πνευματικά πλήρης», είπε χαρακτηριστικά.

Όταν ένας νάρκισσος δε μπορεί να σε ελέγξει, τότε προσπαθεί να σε δυσφημίσει όπως κάνει τώρα στα κανάλια η μάνα της, προσπαθώντας να βγάλει κακή την κόρη της με τα ψέματα που λέει. Η μητέρα της έχει ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας και για αυτό παραμένει πάντα χειριστική και προβληματική. Φαντάσου πόσο τοξικοί ήταν πάντοτε οι γονείς της για να φάνε πόρτα τώρα. Έτσι πρέπει όμως! Είναι ηλίου φαηνότερο ότι δεν αγαπάει την κόρη της, εδώ την άλλη φορά την σύγκρινε με τους πεθαμένους, διότι οι γονείς νάρκισσοι προτιμούν να σε δουν πεθαμένο από το να μη μπορούν να σε έχουν πιόνι τους. Τα θύματα ναρκισσιστικής κακοποίησης συχνά γίνονται συνεξαρτόμενες προσωπικότητες. Ο μοναχισμός κι η προσφορά στα παιδιά της Αφρικής είναι μια συμπεριφορά συνεξάρτησης όπου προσπαθεί να βιώσει την αγάπη των άλλων μέσω της προσφοράς και της θυσίας της. Είναι τραγική ειρωνεία, αλλά η τοξική μάνα της την οδήγησε στο μοναχισμό.