Μαριάννα Κουράκου για Άννα Συνοδινού: «Ήταν κακία αυτό που μου έκανε, άλλαξε όλη μου τη ζωή - Τελικά την εκδικήθηκα» (videos)
Διαφήμιση - Advertisement
Διαφήμιση - Advertisement
«Τόσα χρόνια δεν έχω δώσει πουθενά συνέντευξη, εκτός από μία φορά στο "Καλλιτεχνικό Καφενείο" και την Άννα Πρετεντέρη. Έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε. Το έκανα μόνο για την Άννα Πρετεντέρη τότε και τώρα για εσάς, γιατί η εκπομπή σας είναι από αυτές που επιτέλους μας δίνουν χαρά, τη βλέπουμε και ευχαριστιόμαστε. Εγώ δεν είμαι της τηλεόρασης.
Ξεκίνησαν όλα τυχαία. Ασχολήθηκα από μικρή με το μπαλέτο, δεν είχα κάτι άλλο στο μυαλό μου. Με πήραν γιατί ήμουν άρρωστη, είχα αδενοπάθεια. Ο αδελφός της νονάς μου, ο Μελετόπουλος, γύριζε κάτι ταινίες και είπε "Ξέρω ένα κoριτσάκι που χορεύει πολύ ωραία, να το καλέσουμε να παίξει στον Οιδίποδα Τύραννο την ιέρεια". Με κάλεσαν και πήγα στο στούντιο, αλλά τελικά πήραν τη Ντόρα Τσάτσου.
Με ζήτησαν ξανά, όταν ήμουν 16-17 ετών. Για ένα γύρισμα πήρα 3500 χιλιάδες, που ο μέσος μισθός ήταν τότε 1500-1700. Αυτή η ταινία δεν βγήκε ποτέ, καταστράφηκε.
Οι γονείς μου επέμεναν να σπουδάσω, εγώ ήθελα να κάνω παιδιά και οικογένεια. Στη γειτονιά μου έμενε η οικογένεια Μυράτ. Με σταμάτησε μια μέρα η Φωτεινή Λούη και μου λέει "είσαι κούκλα, θα σε κάνουμε ηθοποιό". Εγώ είχα αντιρρήσεις, αλλά με πήγε στον Μυράτ, με έβαλε να διαβάσω ένα κείμενο και του άρεσε η φωνή μου. Μπήκα και στο Εθνικό Θέατρο, ενώ έπαιξα και σε μία γαλλική ταινία.
Δεν μου έκανε καμία εντύπωση όταν μου έλεγαν ότι θα παίξω με τον Μπάρκουλη ή τον Κακκαβά, εγώ έκανα τη δουλειά μου. Δεν αγχώθηκα ποτέ. Ο Άλκης Γιαννακάς ήταν ένα παιδί πολύ χαμηλών τόνων, δεν ήθελε να προβάλλεται παρότι ήταν κούκλος, για μένα ήταν ο πιο όμορφος από όλους. Εγώ δεν ήξερα πόσο όμορφη ήμουν, ενώ δεν ασχολιόμουν ούτε με τα παρασκηνιακά.
Δεν θέλαμε τότε να παίζουμε σε ταινίες, τις σνομπάραμε, το κάναμε μόνο για βιοποριστικούς λόγους... Υπήρχε πολύς ανταγωνισμός αλλά δεν με ενδιέφερε, εγώ έκανα τη δουλειά μου. Δεν άκουγα τίποτα, αν και έλεγαν διάφορα. Το χειρότερο που έχω ακούσει ήταν - ντρέπομαι να το πω - ότι ήμουν λεσβiα, επειδή δεν εμφάνιζα κάποια σχέση μου. Μετά έλεγαν "να πούμε ότι σε έκλεψε ο τάδε πρίγκιπας", για να γίνω εξώφυλλο...
Τελειώνοντας τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με είχαν επιλέξει ο Μινωτής και η Παξινού για να παίξω στο Ηρώδειο τη "Θυσία του Αβραάμ" και αρχίσαμε πρόβες. Γίνονται οι εξετάσεις και η (Άννα) Συνοδινού με βαθμολόγησε με 0 (με άριστα το 10). Όταν τη ρώτησαν γιατί, απάντησε "ας της βάλουμε 5" κι έτσι έχασα το άριστα. Αυτό μου άλλαξε όλη μου τη ζωή και την καριέρα. Ένας λόγος που δεν συνέχισα στον χώρο ήταν αυτός. Εγώ τη θαύμαζα τόσο πολύ... αλλά τελικά την εκδικήθηκα. Ήταν κακία αυτό που μου έκανε, το μηδέν ήταν κριτική κακίας, ενώ είχα πάρει από όλους άριστα. Μια επιτροπή με Κυβέλη, Καραντινό, μεγάλους... Τη συγχώρησα, όμως, γιατί της το είπα ευθέως.
Με όλους τους συμπρωταγωνιστές μου είχα πολύ καλές σχέσεις, εκτός από έναν. Δεν θα πω με ποιον, γιατί είναι καλά ακόμα. Δεν μου άρεσε ο χαρακτήρας του. Έλεγα ότι δεν ήθελα να βρίσκομαι στο στούντιο μαζί του, τόσο πολύ με είχε ενοχλήσει. Δεν έκανα γενικά παρέες από τον χώρο, ούτε κράτησα επαφές εκτός από τον Κώστα Καρρά και τον Γιώργο Μαρίνο πολύ λίγο».