Αγγελική Νικολούλη: «Η απώλεια της μητέρας μου άφησε μεγάλο κενό» - Συγκινεί το «αντίο» του γιου της στη γιαγιά του (photos)
Διαφήμιση - Advertisement
Διαφήμιση - Advertisement
Η μητέρα της Αγγελικής Νικολούλη έφυγε από τη ζωή την 1η Νοεμβρίου, μετά από μακρά νοσηλεία στο Νοσοκομείο του Ρίου. Η κηδεία της τελέστηκε την Τετάρτη (5/11) στον τόπο καταγωγής της, τον Πύργο Ηλείας, όπου διέμενε μόνιμα.
Το απόγευμα της Πέμπτης (6/11), η δημοσιογράφος ενημέρωσε ότι η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» δεν θα προβληθεί την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου.
Επίσης, ο γιος της, Κωνσταντίνος Μουσούλης, αποχαιρέτησε τη γιαγιά του με μια τρυφερή ανάρτηση στο Instagram.
Η ανάρτηση της Αγγελικής Νικολούλη:
«Φίλοι μου,
Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω όλους εσάς, που σταθήκατε διακριτικά δίπλα μου αυτές τις δύσκολες ημέρες.
Η απώλεια της μητέρας μου άφησε ένα μεγάλο κενό, όμως η αγάπη και η στήριξη που δέχτηκα από τόσους ανθρώπους, γνωστούς και άγνωστους, έγιναν ένα απαλό φως μες στο σκοτάδι του πόνου.
Σας ευχαριστώ για τα εκατοντάδες μηνύματα, τα λόγια αγάπης και στήριξης, τις προσευχές σας. Κάθε λέξη, κάθε κίνηση συμπαράστασης είχε για μένα βαθιά σημασία.
Η μητέρα μου υπήρξε πηγή δύναμης και πίστης. Με τη δική σας παρουσία, ένιωσα πως η αγάπη της εξακολουθεί να υπάρχει, μέσα από εσάς.
Ζητώ την κατανόηση σας γιατί το "Τούνελ" δεν θα προβληθεί αυτή την εβδομάδα. Τα φώτα θα τα ανάψουμε πάλι την Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου, με νέες υποθέσεις και έρευνες.
Σας ευχαριστώ όλους,
με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη,
Αγγελική».
Η ανάρτηση του Κωνσταντίνου Μουσούλη:
«"Καλά να ‘σαι". Ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα ζωής που πήρα ποτέ...
Μου έκανε εντύπωση όσο θυμόμουνα να λέω κάποιες επιτυχίες μου ή δυσκολίες μου στη γιαγιά από μικρός, είτε με το σχολείο, είτε με τον πρωταθλητισμό, είτε αργότερα με τη δουλειά, πως δεν έδειχνε ποτέ ενθουσιασμό ή αντίστοιχα να θέλει να με παρηγορήσει, η αντίδραση της ήτανε πάντα η πηγαία ερώτηση, "καλά είσαι;". Και όταν απαντούσα "καλά είμαι" - θεωρώντας το δεδομένο - συνέχιζε με ένα γεμάτο "καλά να είσαι".
Απορούσα πάντα γιατί αντιδράει έτσι. Μήπως δεν την ενδιαφέρουν αυτά που της λέω κάθε φορά; Χρόνια μετά, όταν ένας καλός μου φίλος που 'χαμε καιρό να μιλήσουμε, με πήρε να μοιραστεί μαζί μου ένα πολύ καλό επαγγελματικό νέο, η αυθόρμητη αντίδραση μου ήταν να βεβαιωθώ πρώτα ότι είναι καλά στη ζωή του. Σωματικά, ψυχικά και πνευματικά. Η φωνή της γιαγιάς μου είχε περάσει σε μένα και είχα συνειδητοποιήσει πια τι έχει πραγματικά σημασία. Γιατί όλα τ’ άλλα είναι παροδικά...
Καλό ταξίδι γιαγιά μου, καλή αντάμωση με τα εγγόνια σου και τα αδέρφια σου. Με πόση χαρά θα σε δεχθούνε με τις αστείες σου ατάκες και τα ωραία σου τραγούδια. Με πιο αγαπημένο σου, το μινόρε της αυγής».
