Πηγή Δεβετζή: «Οι εικόνες δεν φεύγουν αλλά η ζωή προχωράει - Είχα πάθει σοκ, 3 ημέρες δεν μπορούσα να μιλήσω από τα κλάματα» (video)

Διαφήμιση - Advertisement

Πριν λίγες ημέρες, η Πηγή Δεβετζή είχε ένα τροχαίο ατύχημα στην Εγνατία Οδό, όπου το όχημά της αναποδογύρισε μέσα σε σήραγγα πάνω από το Παληό Καβάλας... Η Ολυμπιονίκης, η οποία ήταν καλεσμένη την Τρίτη (16/12) στην εκπομπή Buongiorno, εξομολογήθηκε στη Φαίη Σκορδά και τους συνεργάτες της:

«Οι εικόνες δεν φεύγουν αλλά επειδή η ζωή προχωράει, πρέπει να προχωρήσω κι εγώ... Είχα πάθει τόσο σοκ που τρεις ημέρες δεν μπορούσα να μιλήσω από τα κλάματα, δεν μπορούσα να ηρεμήσω. 

Σκεφτόμουν πώς θα πάρω τη μαμά μου, πώς θα την πάρω τηλέφωνο να της το πω. Το βασικό είναι ότι δεν έπαθα τίποτα, δόξα τω Θεώ, κάνω τον σταυρό μου και συγκινούμαι. Εκείνη την ημέρα ήταν του Αγίου Νικολάου και λέω ότι ο Άγιος Νικόλαος με προφύλαξε. Δίπλα μου ήταν ο Θεός, υπάρχει Θεός. Η πίστη τελικά σώζει και το λέω με κατάθεση καρδιάς.

Εγώ γενικά είμαι αρκετά καλή οδηγός και ήρεμη και δεν τρέχω ποτέ. Πήγαινα στη Λάρισα σε ένα φιλανθρωπικό αγώνα μπάσκετ, με παιδιά με κινητικά προβλήματα και είχα υποσχεθεί ότι θα πάω. Ήταν να πάω με έναν φίλο μου, αλλά τελικά αποφάσισα να πάω μόνη μου. Μου λέει η μαμά μου "μην πας βρε παιδί μου, βρέχει, δεν είναι καλός ο καιρός".

Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που άμα πάρω την απόφαση, θα το κάνω. Άμα το σκεφτώ, μπορεί να μην το κάνω. Και έλεγα "να πάω, να μην πάω", σαν η μαμά μου, ας πούμε, να είχε ένα προαίσθημα. Και την ώρα που πάω να μπω στο τούνελ, κάτι αισθάνομαι - με 80 χιλιόμετρα πήγαινα, εγώ δεν τρέχω, μ' αρέσει να απολαμβάνω γενικά τη διαδρομή μου - και ξαφνικά χάνω τον έλεγχο.

Επειδή μίλησα τώρα το πρωί με τη δικηγόρο μου, μου λέει "δεν ξέρεις το πόρισμα του πραγματογνώμονα;". Έσκασε το πίσω δεξί λάστιχο. Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα. Έχασα τον έλεγχο, χτύπησα στο απέναντι, στο τούνελ μέσα... Μόλις μπήκα στο τούνελ, είχε στροφή. Σε στροφή πάνω δηλαδή το έπαθα...

Εντάξει παιδιά, όλο αυτό το σοκ που παθαίνεις την ώρα που είσαι μέσα... εγώ θυμάμαι πράγματα. Δηλαδή, είπα "σκοτώθηκα, μάνα φεύγω", ας πούμε. Δηλαδή αισθάνθηκα ότι φεύγω. Και εκεί που χτυπάω μετωπικά στο απέναντι κράσπεδο, γυρίζει το αμάξι 180 μοίρες και γυρίζει έτσι όπως το είδατε. Και τι να κάνω; Άρχισα να κάνω το σταυρό μου και λέω "Θεέ μου δεν έπαθα τίποτα". Και ασυναίσθητα παιδιά, πατάω την κόρνα για να με ακούσουν τα διερχόμενα αυτοκίνητα».