Έλλη Φωτιάδου: Συγκλονίζει η νεαρή που νίκησε τη νευρική ανορεξία - «Eίναι ένας συναισθηματικός καρκίνος» (video)

Διαφήμιση - Advertisement

Συγκλόνισε με την εξομολόγησή της η Έλλη Φωτιάδου, η οποία οδηγήθηκε στη νευρική ανορεξία στα 14 της για να κερδίσει την προσοχή του μπαμπά της. Η νεαρή, η οποία βγήκε νικήτρια από τη μάχη που έδωσε, είπε στην εκπομπή «Super Κατερίνα»:

«Είμαι 18 ετών και σπουδάζω διατροφολογία, γιατί συνδέεται στενά με αυτό που πέρασα εγώ. Θέλω να βοηθήσω τα άτομα που αντιμετωπίζουν διατροφικές διαταραχές. Είμαι παράλληλα και συγγραφέας.

Όλη αυτή η περιπέτεια με τη νευρική ανορεξία ξεκίνησε όταν ήμουν 14 ετών, ήταν η περίοδος του cονid. Επειδή ήμασταν κλεισμένοι στο σπίτι μας, εγώ ήθελα να βρω έναν τρόπο να απασχολούμαι. Όπως όλοι οι έφηβοι, ήμουν όλη τη μέρα στο κινητό και σύγκρινα τον εαυτό μου με άτομα που έβλεπα στα social media, στα οποία ήθελα να μοιάσω.

Την ίδια περίοδο, ο μπαμπάς μου είχε φύγει από το σπίτι, γιατί είχε κάποια θέματα με τη μαμά μου κι εγώ το είχα πάρει πάρα πολύ προσωπικά. Πίστευα ότι εγώ φταίω για όλα. Όταν σταμάτησα να του μιλάω, είδα ότι άρχισε να μου δίνει περισσότερη προσοχή. Όταν είδα ότι έκλεισα το στόμα μου στις προσωπικές μου ανάγκες, αυτές που ήθελα να του εκφράσω και να του πω "μπαμπά δες με, μπαμπά δώσε μου προσοχή", μετά εγώ υποσυνείδητα έκλεισα το στόμα μου κανονικότατα στην τροφή ως έναν τρόπο να του πω "πεθαίνω και πρέπει όντως να γυρίσεις πίσω στο σπίτι, γιατί αυτό είναι σοβαρό".

Η νευρική ανορεξία - προσωπικά για μένα - είναι ένας συναισθηματικός καρκίνος, τον οποίο "φοράνε" αυτοί που είναι ασθενείς ως ένα μετάλλιο. Θεωρούν ότι είναι ένα κύπελλο το να είσαι άρρωστος, όμως δεν είναι καύχημα, είναι ασθένεια. 

Η ανορεξία μου κράτησε 3 - 3,5 χρόνια. Έφτασα 31 κιλά και κινδύνευε η ζωή μου πάρα πολύ, σε σημείο που τα όργανά μου έτρωγαν τον εαυτό τους, γιατί δεν υπήρχε τίποτα άλλο στο σώμα μου. Υπήρχαν στιγμές που ξυπνούσα από τον ύπνο μου και έφτυνα αίμα, γιατί ουσιαστικά το στομάχι μου έτρωγε τον εαυτό του. Αλλά ακόμη και τότε δεν συνειδητοποιούσα ότι ήμουν άρρωστη...

Είναι ένας "Γολγοθάς" και ένα "βουνό", το οποίο πρέπει να το ανέβεις μόνος σου. Υπάρχει θεραπεία και αυτή ξεκινάει όταν εσύ το πάρεις απόφαση».