Γ. Ζουγανέλης: «Με τη σύζυγό μου είμαστε μαζί 46 χρόνια - Εδώ δεν με έχουν πάρει πολύ σοβαρά, ενώ διαπρέπω σε Ευρώπη και Αμερική» (video)
Διαφήμιση - Advertisement
Διαφήμιση - Advertisement
Ο Γιάννης Ζουγανέλης παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα της εκπομπής «Ραντεβού το ΣΚ». Ο αγαπημένος καλλιτέχνης είπε, μεταξύ άλλων, στην Αλεξάνδρα Τσόλκα:
«Με τη σύζυγό μου (Ισιδώρα Σιδέρη) είμαστε μαζί 46 χρόνια. Τη θαύμαζα πάρα πολύ από πριν, ήταν μια εξαιρετική τραγουδίστρια, όμορφη πολύ και δεν είχε καμία ματαιοδοξική αντίληψη για το τραγούδι και όλα αυτά. Και αυτό με έκανε να την προσεγγίσω, όπως και για την καθαρότητά της, τη δωρικότητά της και το ηχόχρωμα της φωνής της. Αυτά επικαλούμαι όταν υπάρχουν προβλήματα στη σχέση και ηρεμώ. Τη λέω "διαμαντένια" γιατί έχει χαρίσματα που συναντάω σπάνια.
Η κόρη μου, Ελεονώρα, είναι ό,τι καλύτερο έχω κάνει στη ζωή μου. Είμαι ευτυχής που βλέπω ένα παιδί - γιατί για μένα είναι μονίμως το παιδί, το μωρό μου -, το οποίο εξελίσσεται καθημερινά. Την αγαπώ πάρα πολύ. Τον χειμώνα που παίξαμε μαζί στο "Μεγάλο μας Τσίρκο", στην αρχή είχα πολύ μεγάλη συγκίνηση, αντιμετωπίζοντας την κόρη μου σαν συνεργάτη. Έπρεπε να αποστασιοποιηθώ από όλα αυτά για να μπορώ να τη δω και σαν καλλιτέχνη. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ο τρόπος της.
Είναι πολύ δύσκολο να ισορροπεί κανείς στην υποκριτική και στο τραγούδι. Δεν είναι εύκολο πράγμα, γιατί ο κόσμος - εγώ βέβαια το έχω αντιμετωπίσει πολλές φορές - σε θέλει σε ένα, δεν σε θέλει σε πολλά. Ας πούμε, εγώ νιώθω ότι εδώ δεν με έχουν πάρει πολύ στα σοβαρά, ενώ διαπρέπω σε εκδόσεις και επικοινωνία στην Ευρώπη, τελευταία και στην Αμερική.
Ήμουν υποψήφιος σε Grammy, με την εισήγηση του Βαγγέλη Παπαθανασίου, για το Greek Figures. Και πέρασα στα πολύ ψηλά γράμματα. Και όταν έγινε μια μετάδοση πολύ τιμητική για μένα και για την ελληνική κουλτούρα στο CNN, επειδή ήταν τέσσερις η ώρα τα ξημερώματα, δεν το αναμεταδώσαν εδώ. Αυτό μου κοστίζει, που δεν με παίρνουν στα σοβαρά για πράγματα που κάποιοι άλλοι μπορεί να προβάλλονται και δεν έχουν την ευρύτητα της μουσικότητάς τους...
Δεν έχω πιστέψει ότι έγινα 70 ετών. Έχω τώρα τα περισσότερα όνειρα στη ζωή μου, δεν είχα ποτέ τόσα όνειρα...
Γελάω ακόμη και σε τραγικές στιγμές. Έχω γελάσει πολύ σε κηδείες, αλλά μου συμβαίνουν και καταστάσεις, είμαι "μαγνήτης"... Πεθαίνει ο παππούς μου και πήγαμε εκεί. Ήταν η ώρα που τον βάζουνε στο χώμα. Ανοίγουν το καπάκι από το φέρετρο και ήταν μια κυρία μέσα. Κοιτάει η μάνα μου, η οποία ήταν καταπληκτική, αλλά... δεν είχε λόγο. Δεν μπορούσε να πει "έκανες βλακεία" και έλεγε "Γιάννη, βλάκα! Δεν είναι ο μπαμπάς μου αυτός"».
