Κ. Παπουτσάκη: «Προσπαθώ να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο - Αγαπώ τρομερά τη ζωή, έχω λαχτάρα γι' αυτήν σαν να είμαι έφηβη»

Διαφήμιση - Advertisement

Σε συνέντευξη που παραχώρησε πρόσφατα στο ένθετο Real Life και τη Μαρίνα Τσικλητήρα, η ηθοποιός Κατερίνα Παπουτσάκη αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη ζωή της, όπως και στην επίδραση των social media στην ανάπτυξη των παιδιών.

• Τελευταία, έχει καταγραφεί μια συνειδητή τάση της νέας γενιάς να απομακρυνθεί από τον ψηφιακό κόσμο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τι λες γι' αυτό;

«Είμαι υπέρ! Στις ηλικίες 10, 11, 12, τα παιδιά δεν σκέφτονται ώριμα ακόμα. Ήμουν η τελευταία των "Μοϊκανών", η τελευταία μητέρα που ενέδωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το παιδί της, αλλά δεν μπόρεσα να κρατήσω τον Μάξιμο μακριά από αυτό στα 13 του. Αντέδρασε έντονα επειδή ένιωσε "εκτός", σε σχέση με τον περίγυρό του. Το θέμα είναι να υπάρχει το αντίβαρο: ως γονιός να είσαι πολύ κοντά στο παιδί σου. Πιστεύω ότι, στην ηλικία που είναι ο Μάξιμος, το χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Ο ρόλος μου τώρα είναι δυσκολότερος, γιατί η διεισδυτικότητα του γονέα πρέπει να είναι μεγάλη. Εγώ δεν αφήνω τίποτα να πέσει κάτω και μέχρι στιγμής τα έχω πάει καλά, αλλά... θα δείξει. Είναι μικρός ακόμα».

• Έχεις έναν ακόμα γιο, τον επτάχρονο Κίμωνα. Ποιες είναι οι βασικές αξίες που προσπαθείς να  περάσεις στα παιδιά σου;

«Την αξία της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης, της αγάπης, της αξιοπρέπειας. Και φυσικά την αξία του σεβασμού προς τους άλλους, αλλά και προς τον εαυτό μας. Ειδικά αυτό το τελευταίο είναι το πιο ζόρικο να το μεταλαμπαδεύσω, επειδή και για μένα είναι δύσκολο να είμαι καλή με μένα. Συχνά είμαι πολύ καλύτερη με τους άλλους, δεν βάζω σωστά τα όριά μου, δέχομαι περισσότερα από όσα θα χρειαζόταν. Σεβόμενη περισσότερο την επιθυμία των άλλων, δεν σέβομαι αρκετά τον εαυτό μου».

• Έχεις μιλήσει με ειλικρίνεια για τα άγχη που έχεις βιώσει, που είχαν και επιπτώσεις στην υγεία σου, για δύσκολες στιγμές, παρόλα αυτά έχω την αίσθηση ότι η Κατερίνα είναι, βασικά, ένα κεφάτο κoρίτσι που του αρέσει να μοιράζεται, να γιορτάζει και να γελάει. Ισχύει αυτό;

«Ναι, είναι αλήθεια. Είμαι πάρα πολύ κεφάτη! Αυτό με σώζει γενικά. Κούραση και δυσκολίες και μη διαχειρίσιμα πράγματα μου έχουν συμβεί, και όχι λίγα. Όμως, δεν ξεχνάω ότι είμαι ένας τυχερός άνθρωπος. Έχω μία χαρά μέσα μου, είναι εγγενές αυτό, είμαι αισιόδοξη και προσπαθώ πάντα να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έρχονται στιγμές που μπορεί να ισοπεδωθείς και να μη βλέπεις ούτε σταγόνα μέσα στο ποτήρι, αλλά ευτυχώς αυτές οι φάσεις κρατούν πολύ λίγο. Δεν μένω εκεί ούτε σωματικά πλέον (και ευτυχώς), ούτε εγκεφαλικά. Αναγεννιέμαι πολύ γρήγορα. Κατευθύνω τη σκέψη μου σε πιο αισιόδοξα μονοπάτια και αλλάζω την κατάσταση. Αγαπώ τρομερά τη ζωή. Έχω λαχτάρα γι' αυτήν, σαν να είμαι έφηβη».