Έφυγε από τη ζωή ο Στέφανος Μάνος (video)

Διαφήμιση - Advertisement

Πέθανε σε ηλικία 86 ετών ο Στέφανος Μάνος. Ο πρώην υπουργός αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η δυσάρεστη είδηση του θανάτου του Στέφανου Μάνου έγινε γνωστή αργά το πρωί του Σαββάτου 15 Αυγούστου...

Ο Στέφανος Μάνος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 1939. Ήταν γιος του Αλέξανδρου Μάνου, χειρουργού και πρώην διευθυντή του νοσοκομείου "Ευαγγελισμός", και της Μαριέττας Πανούτσου, επιχειρηματία και κόρης του πρώην προέδρου του ΣΕΒ.

Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός, με ειδίκευση στην αεροδυναμική, στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (1963) και το 1965 έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα ΜΒΑ, στη Διοίκηση επιχειρήσεων, από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

Τον επόμενο χρόνο έγινε βοηθός γενικός διευθυντής της Αλλατίνη Α.Ε. ενώ στη συνέχεια διετέλεσε γενικός διευθυντής, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ίδιας εταιρίας. Αποχώρησε από την εταιρεία το 1977 για να πολιτευθεί.

Έγραψε το βιβλίο Αντιστρουθοκαμηλικά (εκδόσεις «Καθημερινή», Αθήνα 2010). Είχε συμμετάσχει στα συλλογικά έργα "Από το Άμστερνταμ στη Νίκαια" (εκδόσεις Κριτική, 2001), "Η μεταρρύθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου" (εκδόσεις Παπαζήση, 2007), "Ο εχθρός είναι η αδράνεια" (Μεταμεσονύκτιες εκδόσεις, 2011) και "Ένα καινοτόμο σύνταγμα για την Ελλάδα: Κείμενα εργασίας" (εκδόσεις Μεταίχμιο, 2016).

Πολιτική σταδιοδρομία

Έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για βουλευτής στη Β΄ Αθηνών το 1977 με τη Νέα Δημοκρατία, με την οποία και εξελέγη, ενώ στη συνέχεια ορίστηκε υφυπουργός Δημοσίων Έργων. Από τότε εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής μέχρι και το 2007, πλην των εκλογικών αναμετρήσεων του 1985 και του Νοεμβρίου του 1989.

Το 1998 κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας της τροπολογίας για τις ΔΕΚΟ, που είχε φέρει ο υπουργός οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, Γιάννος Παπαντωνίου, διαφώνησε με τον αρχηγό του κόμματος Κώστα Καραμανλή με αποτέλεσμα να παραπεμφθεί στο πειθαρχικό όργανο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο και τον διέγραψε.

Τον Απρίλιο του 1999 ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων, το οποίο κατήλθε αυτόνομα στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 1999, κερδίζοντας ποσοστό 1,62% των ψήφων. Στις Εθνικές Εκλογές του 2000 το κόμμα των Φιλελευθέρων συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία και ο Μάνος εισήλθε στην Βουλή με το ψηφοδέλτιό της. Δύο χρόνια αργότερα ανέστειλε τη λειτουργία του κόμματος με βασική αιτιολογία την έλλειψη οικονομικών πόρων.

Το 2004, συμπεριλήφθηκε ως ανεξάρτητος στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Ως βουλευτής επικρατείας κατέθεσε αρκετές φορές πρόταση κατάργησης του προνομίου των ΜΜΕ να διαθέτουν το 2% του τζίρου των επιχειρήσεών τους χωρίς έλεγχο και παραστατικά, ρύθμιση την οποία, κατά την παραδοχή του, είχε και ο ίδιος προσυπογράψει ως υπουργός Οικονομίας της ΝΔ. Η εν λόγω ρύθμιση τελικώς καταργήθηκε το 2009.

Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας ανέλαβε αρκετές κυβερνητικές θέσεις. Την περίοδο 1977 - 1980 διετέλεσε υφυπουργός Δημοσίων Έργων, θέση από την οποία αποχώρησε λόγω κατάργησής της (Ν.1032/1980), για ν' αναλάβει το νεοσύστατο Υπουργείο Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος και το Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας (1980-81) στην κυβέρνηση Ράλλη. Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν ένας από τους πρώτους στην κλάση Υπουργούς. Αρχικά ανέλαβε το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (1990-91), στη συνέχεια το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας (1992) και τελικά το Υπουργείο Οικονομικών (1992-93). Επίσης, είχε χρηματίσει αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Αλευροβιομηχάνων Ελλάδος και έφορος του Δ.Σ. του ΣΕΒ.

Κόμμα «Δράση»

Στις 17 Μαρτίου 2009, ο Στέφανος Μάνος μαζί με τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο και τον Γιάννη Μπουτάρη ίδρυσαν ένα νέο πολιτικό κόμμα, τη «Δράση». Στις ευρωεκλογές 2009 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του κόμματος.

Στις 23 Φεβρουαρίου 2012, ανακοίνωσε ότι η Δράση θα συμμετάσχει στις ερχόμενες εκλογές με επικεφαλής τον ίδιο, ενώ ανακοινώθηκε και η συνεργασία με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία.

Στις 21 Μαΐου 2012, ανακοινώθηκε η κοινή κάθοδος της Δράσης και της Δημιουργίας, Ξανά! στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012.

Στις 19 Ιουνίου 2012, υπέβαλε την παραίτησή του, στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος ζητώντας να βρεθεί ο διάδοχός του.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό κομματική πολιτική, συνέχισε την παρέμβασή του στα δημόσια πράγματα, ενώ αρθρογραφούσε στο προσωπικό του ιστολόγιο, όπως και σε εφημερίδες.

Πληροφορίες από: wikipedia