Κ. Γαρμπή για την ατάκα της στον Ρέμο: «Μεταφράστηκε ως «προδοσία» στη μνήμη του Μαζωνάκη, είναι νοσηρή ανθρωποφαγία»

Διαφήμιση - Advertisement

Η Καίτη Γαρμπή έκανε μία μακροσκελή ανάρτηση στα social media, δίνοντας τη δική της απάντηση στα επικριτικά σχόλια που δέχθηκε ο Αντώνης Ρέμος.

Ο Αντώνης Ρέμος πραγματοποίησε μία μεγάλη συναυλία στη Θεσσαλονίκη το βράδυ του Σαββάτου (12/9), γιορτάζοντας τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την έναρξη της καλλιτεχνικής του πορείας.

Την Κυριακή (13/9), μέσα από story της στο Instagram (σ.σ. έκανε τη δημοσίευση και στο Facebook), η Καίτη Γαρμπή απάντησε σε όσους κατηγόρησαν τον Ρέμο - όπως και την ίδια που συμμετείχε - ότι δεν ακύρωσε τη συναυλία, τη στιγμή που ο καλλιτεχνικός κόσμος πενθεί για την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη.

• Το ατύχημα της Καίτης Γαρμπή στη συναυλία του Αντώνη Ρέμου - «Έφαγα μία επική γλίστρα»

Να σημειωθεί ότι η Καίτη Γαρμπή ανέβηκε στη σκηνή, αναφέροντας ότι ο Αντώνης Ρέμος «είναι το καλύτερο παιδί και της ημέρας και της νύχτας», με κάποιους στα social media να κάνουν λόγο για «προδοσία» στον Γιώργο Μαζωνάκη. 

Η ανάρτηση της Καίτης Γαρμπή:

«Χτες στη συναυλία του Αντώνη Ρέμου, μέσα στο πένθος για την απώλεια του συναδέλφου μας και το δέος μπροστά σε 300.000 ανθρώπους, η μουσική έγινε η γέφυρα ανάμεσα σε δύο πολύ δυνατά συναισθήματα.

Μπορείς να θλίβεσαι βαθιά για έναν άνθρωπο που έφυγε και ταυτόχρονα να χαίρεσαι και να νιώθεις περηφάνεια για έναν άνθρωπο που είναι δίπλα σου. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο.

Αυτές τις μέρες έγιναν δεκάδες συναυλίες, τα νυχτερινά κέντρα άνοιξαν και η μουσική συνέχισε να ακούγεται. Η χθεσινή συναυλία ήταν μια δωρεάν συναυλία για το κοινό και για τους καλλιτέχνες χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα.

Κι όμως, μια αυθόρμητη φράση αγάπης προς τον Αντώνη έφτασε να μεταφραστεί ως "προδοσία" στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο σεβασμός, η αγάπη και η θλίψη μου για τον Γιώργο δεν μπαίνουν σε ζυγαριά με την αγάπη και την εκτίμησή μου για τον Αντώνη. Η αγάπη δεν λειτουργεί έτσι.

Το να αναζητάμε κακία και εχθρότητα ακόμη και μέσα στο πένθος δεν είναι σεβασμός στη μνήμη ενός ανθρώπου. Είναι νοσηρή ανθρωποφαγία.

Χτες, η βαθιά συλλογική συγκίνηση και η κοινή μνήμη μέσα από το τραγούδι έγιναν μία ζωντανή, ουσιαστική μορφή αποχαιρετισμού. Γιατί ένας καλλιτέχνης που έζησε μέσα στη μουσική και αγαπήθηκε τόσο μέσα από αυτήν δεν τιμάται μόνο με τη σιωπηρή ακύρωση. Τιμάται και όταν χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούν μαζί για εκείνον».