Ελένη Κούρκουλα για Δημήτρη Λιγνάδη: «Έκανα αυτό που νιώθω, εγώ έτσι βλέπω τη φιλία» (video)

Διαφήμιση - Advertisement

Η Ελένη Κούρκουλα άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της στην κάμερα της εκπομπής «For You», με αφορμή την επιστροφή της στο θέατρο μετά από 26 χρόνια. 

Η γνωστή ηθοποιός τόνισε αρχικά ότι είναι χαρούμενη που μετά πολλά χρόνια (27 χρόνια) δίνει συνέντευξη στην τηλεόραση και ειδικότερα στον Άρη Καβατζίκη. 

Επίσης, αποκάλυψε ότι ο λόγος που επέστρεψε στο θέατρο είναι το συγκεκριμένο έργο («Chers parents» (Ακριβοί μας γονείς) των Armelle και Emmanuel Patron) και ο ρόλος που υποδύεται.

Η Ελένη Κούρκουλα εξομολογήθηκε στη συνέχεια: «Εγώ δεν έκανα παιδιά και θα έλεγε κάποιος ότι δεν έχω οικογένεια, αλλά είμαι έξτρα γιαγιά για 10 εγγόνια... Δεν είμαι από τις γυναίκες που δεν μπορούσαν να κάνουν παιδί, αλλά με έπνιγε το αίσθημα της ευθύνης, μου δημιουργούσε άγχος. Μάλιστα, σε μια εγκυμοσύνη μου, η οποία ευτυχώς τελείωσε, πήγα σε ψυχίατρο για να βοηθηθώ. Της είπα ότι δεν μπορώ να είμαι μάνα, μπορώ να είμαι πατέρας ενός παιδιού. Ο πατέρας έχει απόσταση, δεν έχει το παιδί πάνω του. Νόμιζα ότι δεν θα είμαι καλή μαμά ή έβαζα πρώτα τον εαυτό μου, μπορεί να είναι εγωιστικό».

Όταν ο Άρης Καβατζίκης τη ρώτησε για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο στο παρελθόν, η ηθοποιός απάντησε:

«Ήξερα από την πρώτη στιγμή ότι θα βγω νικήτρια. Είχα τη μάνα μου και τη γιαγιά μου με καρκίνο στο στήθoς. Η γιαγιά μου πέθανε νέα γιατί τότε ήταν άλλες εποχές, η μητέρα μου όμως έπαθε καρκίνο του μαστoύ δύο φορές και πέθανε 97 χρονών από βαθιά γεράματα. Η μητέρα μου είχε αρχίσει να τα χάνει - ήταν στα πρώτα στάδια της άνοιας - και φώναξα εγώ μπροστά της έναν κομμωτή για να μου ξυρίσει τα μαλλιά, για να μην πάθει σοκ. Αυτό το κεφάλι το ξυρισμένο για όλους τους ανθρώπους γύρω μου ήταν ταμπού. Μόνο η μάνα μου με χάιδευε στο κεφάλι που είχε και άνοια...».

Κατόπιν ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε στο μήνυμα στήριξης που της έστειλε μέσα από συνέντευξη του ο Θοδωρής Αθερίδης, σχετικά με την υπόθεση του φίλου της, Δημήτρη Λιγνάδη, η οποία έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης.

«Το διάβασα, τον πήρα τηλέφωνο και τον ευχαρίστησα τον Θοδωρή. Δεν έχω να πω τίποτα. Έκανα αυτό που νιώθω να κάνω και αυτό που ξέρω να κάνω στη ζωή μου. Λέει κάτι για μένα αυτονόητο, που θα έκανε ο καθένας. Εγώ έτσι βλέπω τη φιλία. Η ουσία της υπόθεσης κρίνεται μόνο στα δικαστήρια και πουθενά αλλού. Εγώ κάνω κατά τη γνώμη μου το χρέος μου απέναντι στους ανθρώπους».