Σταύρος Νικολαΐδης: «Μετάνιωσα την εμπλοκή μου με τα κοινά - Ο Μαζωνάκης έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή μου» (video)
Διαφήμιση - Advertisement
Διαφήμιση - Advertisement
Ο Σταύρος Νικολαΐδης ήταν καλεσμένος την Πέμπτη (29/10) στην εκπομπή «Super Κατερίνα». Ο γνωστός ηθοποιός, ο οποίος έγινε μπαμπάς τον Μάιο του 2017, είπε - μεταξύ άλλων - στην Κατερίνα Καινούργιου:
«Θυμάμαι το κλάμα που έριξα όταν πρωτοπήρα στην αγκαλιά τον γιο μου. Δεν ήμουν μέσα στον τοκετό, γιατί ήταν καισαρική. Ασχολήθηκα πολύ. Όταν αποφασίζουμε να κάνουμε παιδί, οφείλουμε να είμαστε ενεργοί πατεράδες και βράχοι δίπλα στις γυναίκες μας, που τραβούν το μεγαλύτερο ζόρι. Αν δεν ζήσεις αυτά τα πρώτα χρόνια που περνάνε και φεύγουν, τι θα έχεις να θυμάσαι μετά;
Θέλω να γίνει ο γιος μου ένας καλός άνθρωπος, έτσι απερίφραστα και χωρίς πολλά λόγια. Από κει και πέρα τι θα γίνει σeξουαλικά, επαγγελματικά δεν με ενδιαφέρει.
Έχω μετανιώσει την εμπλοκή μου με τα κοινά (σ.σ. στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στον Νότιο Τομέα Αθηνών). Θεωρώ ότι, πρώτον, ο καλλιτέχνης δεν πρέπει τελικά να χαρακτηρίζεται πολιτικά, γιατί σίγουρα θα βρεις κάποιους απέναντι. Και δεύτερον, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση έτσι όπως είναι η πολιτική κατάσταση και τα κόμματα σήμερα να μη διαφωνήσεις με πολλά πράγματα, είτε είναι κυβερνητικό κόμμα είτε όχι.
Και μετά αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να βγω να μιλήσω ελεύθερα. Τελικά δεν ήταν αυτό που με αντιπροσώπευε σε όλα τα πράγματα. Είναι πάρα πολλά αυτά στα οποία διαφωνώ με τον χειρισμό τους...
Με τον Γιώργο Μαζωνάκη ήμασταν φίλοι, πολλά χρόνια πίσω. Είχε παίξει έναν σημαντικό ρόλο στη ζωή μου για μία πενταετία περίπου, γιατί μου άνοιξε μια πόρτα που θεωρώ ότι γνώρισα εγώ καλύτερα τον εαυτό μου σαν άνθρωπο. Ίσως ο ίδιος να μην το κατάλαβε ποτέ. Πήγαινα και τον έπαιρνα από το μαγαζί, πηγαίναμε βόλτες ή ερχόταν σπίτι μου. Είχαμε χαθεί τα τελευταία χρόνια, μιλούσαμε μόνο με κάποια μηνύματα.
Τον Γιώργο τον αγαπούσα, δεν γινόταν να μην τον αγαπήσεις τον Γιώργο, είτε στα πάνω του είτε στα κάτω του. Ήταν πολύ καλό παιδί ο Γιώργος. Αν ήξερα τι περνούσε, θα προσπαθούσα να τον ξαναπλησιάσω για να τον βοηθήσω. Ο τρόπος που "έφυγε" ήταν εξοργιστικός, δεν ήταν απλώς ένα ιατρικό λάθος. Η γυναίκα αυτή έκανε ό,τι μπορούσε για να "φύγει" ο Γιώργος. Αυτό που έγινε με τον Γιώργο δεν έχει ξαναγίνει, τον αγαπούσαν όλοι».
