«Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;» - Ελένη Ράντου: «Δεν είδα την ταινία, μου φαίνεται μια περίεργη νεκρανάσταση» (videos)

Διαφήμιση - Advertisement

Το «Ραντεβού το ΣΚ» πρόβαλε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη της Ελένης Ράντου στην εκπομπή «Τετ α Τετ» του Alpha Κύπρου. Η αγαπημένη ηθοποιός εξομολογήθηκε στον Τάσο Τρύφωνος:

«Ήμουν διστακτική όταν ξεκίνησα την παράσταση "Το πάρτυ της ζωής μου", είναι στιγμές που νιώθω ότι θα σταματήσει η καρδιά μου πάνω στη σκηνή. Ο μεγαλύτερός μου εφιάλτης είναι, επειδή πια η μητέρα μου, μετά από δέκα χρόνια με αυτήν την ασθένεια της άνοιας έχει κάνει έναν πολύ μεγάλο κύκλο, αν θα μπορώ να το παίζω στο ενδεχόμενο του να έχει "φύγει".

Εκεί νομίζω ότι θα μου είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί έχω συνδυάσει ότι αυτή η παράσταση την κρατάει στη ζωή. Με έχει συντροφεύσει σε όλο αυτό το πολύ οδυνηρό ταξίδι. Έχω πάθει μια συνεξάρτηση και με την παράσταση και με το πρόβλημα πια. Με τρομάζει ακόμα και όταν θα ελευθερωθεί και η μαμά μου από όλη αυτή την εμπειρία, πώς θα μπορώ να διαχειριστώ αυτή την ελευθερία.

Θα έκανα ξανά το "Κωνσταντίνου και Ελένης" όταν φτάσω στα 80! Τότε θα είχε πολύ ενδιαφέρον να το κάνουμε ξανά με τον Χάρη Ρώμα. Να είμαστε δύο με τη μασέλα και την πατερίτσα και το πι και να το κάνουμε.

Έρχονται παιδάκια και μου λένε για τη σειρά και είναι με τον ίδιο φανατισμό. Τι είχε τώρα κι αυτό που κινητοποιεί ακόμα τόσα χρόνια μετά και γελάει ακόμα ο κόσμος το ίδιο; Είχε μία ελευθερία. Μας είχαν βάλει απέναντι στους "Δύο Ξένους" και ήταν μια καταδικασμένη ώρα. Οι "Δύο Ξένοι" ήταν πολύ μεγάλη επιτυχία. Εγώ αυτό καθόλου κακά δεν το είδα. Αντιθέτως, μου έδωσε απόλυτη ελευθερία ότι δεν μας βλέπει κανείς και άρα μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, δεν λογοκρίνομαι.

Δεν είδα την ταινία "Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;". Είχα και ένα κράτημα, γιατί μου φαίνεται μια περίεργη νεκρανάσταση αυτή. Αλλά νίκησε η κούραση και την περιέργεια. Είχε ξεστρατίσει το πράγμα τόσο πολύ που δεν μου φάνηκε πολύ απότομο αυτό που συνέβη. Είχαν τόσες έντονες διενέξεις ο Αλέξανδρος με τη Χρύσα, που το είδαμε να έρχεται πια. Και σε γύρισμα πάνω...

Χωρίς να το ξέρουνε, μας έκαναν ένα καλό με τον Βασίλη (Παπακωνσταντίνου). Μας χωρίζανε κάθε τρεις μήνες. Κάποια στιγμή, αυτό έφτιαξε μια θολή εικόνα για το αν είμαστε μαζί ή όχι. Χωρίς να το θέλουνε, γιατί μάλλον το σκάνδαλο ψάχνανε, μας δημιουργήσαν δύο ανεξάρτητες ιστορίες και κυρίως η δική μου. Ήταν πολύ εύκολο ως γυναίκα και ως νεότερη να κολλήσω πάνω στην ιστορία του Βασίλη και να είμαι κάπου δίπλα κολλημένη εκεί. Αλλά πάντα είναι ένας τεράστιος μύθος. Και όσο λατρεία μπορεί να έχεις σε έναν μύθο, τόσο δύσκολο είναι να ζεις με έναν μύθο».