Συγκλονίζει ο Ι. Αγαπητός: «Όταν ήμουν 16 χρονών χρειάστηκε να μείνω σε αποθήκη για 6 μήνες, ένιωσα αβεβαιότητα και τρόμο» (video)

Διαφήμιση - Advertisement

Συγκλόνισε ο Ιορδάνης Αγαπητός, ο οποίος παραχώρησε συνέντευξη στην κάμερα του Buongiorno και τον δημοσιογράφο Χρήστο Λυσσέα, με αφορμή τη συνεργασία του με τον Φοίβο.

Ο γνωστός καλλιτέχνης μίλησε για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια και τους γονείς του που έδωσαν μάχη με τον εθισμό τους στις ουσίες, ενώ αναφέρθηκε και στην απώλεια του αδελφού του.

• Μεγάλωσες σε ένα ασταθές οικογενειακό περιβάλλον. Και οι δύο γονείς σου ήταν εξαρτημένοι από τα ναρκωτικά...

«Αγαπώ τόσο πολύ την οικογένειά μου και τους γονείς μου, είναι έντονο συναισθηματικά γιατί είναι άνθρωποι που πέρασαν πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια και δυστυχώς δεν είχαν τη διαύγεια και το περιβάλλον για να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους. Χαίρομαι που και οι δύο σήμερα είναι καλά και έχω βάλει κι εγώ ένα μικρό λιθαράκι. Δεν τους κρατάω καμία κακία, ξέρω πολύ καλά ποιοι είναι και ξέρω πως - παρότι είχαν τους δικούς τους "σταυρούς" και "ανηφόρες" - δεν μου γύρισαν ποτέ την πλάτη με την έννοια ό,τι συνειδητά δεν ήταν εκεί για μένα».

• Επηρέασε ωστόσο την παιδική σου ηλικία αυτή η περιπέτεια των γονιών σου;

«Όταν ήμουν 16 χρονών, χρειάστηκε να μείνω σε αποθήκη για 6 μήνες, χωρίς μπάνιο... χωρίς τίποτα βασικά. Οπότε ναι, ήταν δύσκολα, έπρεπε να κρατηθώ όρθιος, ψυχικά και πρακτικά».

• Δεδομένου ότι μεγάλωσες σε μία κλειστή κοινωνία, σε ένα χωριό, πώς σε αντιμετώπιζε ο κόσμος, τα παιδιά στο σχολείο;

«Στο Δημοτικό το έκρυβα, δεν είχα ακόμα το σθένος να το διαχειριστώ. Εντάξει, σε πολλές περιπτώσεις υπήρχε μεγάλη προκατάληψη. Το να είσαι ως παιδί σε ένα περιβάλλον με γονείς με εξαρτήσεις, δεν είναι ό,τι καλύτερο. Βίωσα πολύ μπoύλινγκ... Στο Δημοτικό, ας πούμε, τύχαινε να φοράω τα ίδια ρούχα για μία εβδομάδα, δεν είχα άλλα ρούχα να αλλάξω. Αυτό με έκανε να είμαι σήμερα πολύ σχολαστικός με την καθαριότητα, όχι ψυχαναγκαστικός αλλά περιποιούμαι τον εαυτό μου λίγο παραπάνω».

• Υπήρξε στιγμή που ένιωσες να λυγίζεις μέσα σε όλο αυτό;

«Πολλές φορές. Ένιωσα ευάλωτος, αδύναμος και ανήμπορος. Ένιωσα αβεβαιότητα και τρόμο. Υπήρξαν στιγμές που πραγματικά είπα ότι... "δεν υπάρχει επόμενη μέρα". Πραγματικά τρομακτικές στιγμές συναισθηματικά, αλλά για κάποιο λόγο μάλλον είχα ανθεκτικότητα».

• Με τους γονείς σου σήμερα οι σχέσεις σας είναι άριστες. Μιλήσατε ποτέ γι' αυτή τη δύσκολη εποχή;

«Πιστεύω ότι είναι επίπονο γι' αυτούς και δεν έχει και νόημα να το αναμοχλεύουμε. Είμαι της άποψης πως... ό,τι έγινε, έγινε, δεν αλλάζει».

• Ως παιδί, αναρωτήθηκες ποτέ "γιατί σε μένα";

«Το αναρωτήθηκα πολλές φορές, γιατί πραγματικά πέρασα κάποιες στιγμές που δεν μου άξιζε αυτό που ζούσα. Όταν στην Α' Λυκείου χάνεις μία χρονιά στο σχολείο, σταματάς τις δραστηριότητες γιατί δεν έχεις καν πού να μείνεις, εντάξει... δεν αξίζει σε κανέναν αυτό...».

• Η απώλεια του αδελφού σου, είναι η πιο δύσκολη στιγμή που έχεις κληθεί να διαχειριστείς;

«Με διαφορά... Η απώλεια του αδελφού μου με διέλυσε και θα με δυσκολεύει όλη μου τη ζωή, γιατί έχω μερίδιο ευθύνης».

• Ο αδελφός σου έμπλεξε με ουσίες, μπήκε στη φυλακή, ακολούθησε διαφορετικό δρόμο από τον δικό σου...

«Ήμουν λίγο μεγαλύτερος του, ωστόσο ήμουν μικρός και δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ. Πολλές φορές τον πήγα να δουλέψει και έκανα μαζί του συζητήσεις, ίσως θα έπρεπε να είμαι πιο ουσιαστικός. Αλλά από την άλλη και ο ίδιος ήταν πολύ ευαίσθητος, ήταν τόσο πολύ μετέωρος, που πιστεύω ότι χάθηκε σε κάποια φάση μέσα του. Αυτό είναι, κατά κύριο λόγο, δική του ευθύνη».