Καλομοίρα: «Οι φωνές που ακούγονταν στο σπίτι ήταν από πόνο και κλάματα» (photo)
Διαφήμιση - Advertisement
Διαφήμιση - Advertisement
Η Καλομοίρα έχει δημιουργήσει μία μεγάλη οικογένεια με τον Γιώργο Μπούσαλη. Το ζευγάρι έχει τρία παιδιά, τα δίδυμα αγοράκια Νίκο και Δημήτρη, που γεννήθηκαν τον Δεκέμβριο του 2012 και την Αναστασία - Καλομοίρα, που ήρθε στον κόσμο στις 21 Ιουλίου 2016.
Η γνωστή τραγουδίστρια μίλησε, μεταξύ άλλων, για την κρίση που πέρασε ο γάμος τους και για την ψυχοθεραπεία που έκανε, ενώ αναφέρθηκε και στα παιδικά της χρόνια.
• Καλομοίρα, έχεις πει ότι στον γάμο σας περάσατε δύο φορές κρίση. Φτάσατε ποτέ με τον Γιώργο στο σημείο να πείτε «χωρίζουμε»;
«Το βασικό μέλημα και για τους δυο μας είναι η οικογένειά μας. Κάνουμε συνέχεια θυσίες για τα παιδιά μας, τα οποία είναι το κέντρο μας, όπως είναι επίσης ο Θεός και το σπίτι μας. Αυτό πιστεύω ότι μας κρατάει. Ό,τι πρόβλημα έχουμε, θα βρούμε λύση, γιατί θέλουμε να είμαστε ενωμένοι. Και θέματα να έχουμε, μέχρι να τα λύσουμε, δεν θα πάμε για ύπνο».
• Έχεις πει για τον Γιώργο ότι είναι σαν παντρεύτηκες τρεις φορές τον ίδιο άντρα. Τι εννοούσες;
«Ήμασταν μικροί όταν παντρευτήκαμε. Τότε ήταν αλλιώς. Όταν κάνεις παιδιά, είναι σαν να ξαναπαντρεύεσαι με τον άλλον. Η σημερινή εκδοχή του Γιώργου είναι η πιο αγαπημένη μου. Είναι πιο ώριμος. Πάντα είχε αυτοπεποίθηση, αλλά τώρα είναι διαφορετικά. Ο Γιώργος είναι η σκεπή του σπιτιού μας. Μας προστατεύει. Αισθάνομαι ασφάλεια, και αυτό είναι το πιο σημαντικό».
• Σε τι άλλο σε ωφέλησε η ψυχοθεραπεία;
«Να κατανοήσω τα παιδικά μου χρόνια. Όταν ξεκινήσαμε τις συνεδρίες με την ψυχολόγο μου, της είπα ότι ο γάμος μου είναι ό,τι πιο σημαντικό για μένα. Το γνώριζε από την αρχή. Με ενδιέφερε ο γάμος μου να πάει καλά. Κάποιες φορές, όταν εκφράζομαι, μπορεί ο άλλος να μη με καταλάβει ακριβώς. Η ψυχολόγος μου με βοήθησε να νιώθω ότι έχω κάποιον ο οποίος καταλαβαίνει ακριβώς τη γλώσσα που μιλάω, και αυτό για μένα είναι ελευθερία».
• Πώς σε βοήθησε να κατανοήσεις τα παιδικά σου χρόνια;
«Δεν μπορώ να το εξηγήσω ακριβώς και δεν θέλω να εκθέσω κανέναν. Και οι γονείς μου νομίζω πως δεν θα ήθελαν να πω περισσότερα. Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότι οι φωνές που ακούγονταν στο σπίτι ήταν από πόνο και κλάματα. Η ψυχολόγος μου με βοήθησε να καταλάβω. Ο μπαμπάς μου είχε στραμμένη την προσοχή του πολύ στη μαμά μου. Επίσης δούλευαν πολύ. Με βοήθησε να καταλάβω τις δυσκολίες που είχαν οι γονείς μου. Δεν μπορούσαν να είναι εκεί για μένα όπως εγώ ήθελα, γιατί είχαν άλλα θέματα. Η αδελφή μου η Γεωργία κυρίως με μεγάλωσε. Ήταν δίπλα μου σε όλα».